Brzmi dziwnie, prawda?
Cóż, „wersja demonstracyjna”, o której mówię, nie była aplikacją do wydobywania Pi ani siecią testową blockchain. Zamiast tego była to seria projektów badawczych przeprowadzonych na Uniwersytecie Stanforda przez dwóch założycieli Pi Network, Nicolasa Kokkalisa i dr Chengdiao Fana, na wiele lat przed oficjalnym powołaniem Pi Network.
Przeglądając więcej informacji o założycielach, przypadkowo natknąłem się na ich profile w serwisie DBLP (Digital Bibliography & Library Project).
DBLP to jedna z najbardziej szanowanych na świecie bibliograficznych baz danych z zakresu informatyki. Nie jest to czasopismo naukowe, ale raczej indeks akademicki, w którym kataloguje się badaczy, artykuły konferencyjne, publikacje w czasopismach i prace naukowe.
A co mnie zaskoczyło to to, że...
Śledząc historię badań Nicolasa i Chengdiao, zauważyłem niezwykle logiczny postęp pomysłów:
🔹 2012 Badania dotyczące pomagania ludziom w efektywniejszej realizacji zadań poprzez sztuczną inteligencję i crowdsourcing.
🔹 2013 Badania nad umożliwieniem komunikacji międzyludzkiej na dużą skalę przy jednoczesnym zachowaniu interakcji osobistych.
🔹 2017 Badanie dotyczące wykorzystania Kapitału Społecznego przekształcającego sieci społeczne i relacje międzyludzkie w znaczącą wartość.
🔹 2019 Uruchomiono Pi Network z wizją budowy gospodarki cyfrowej napędzanej udziałem milionów ludzi.Szczególnie interesujące było to, że żaden z tych projektów badawczych nie skupiał się na Bitcoinie, Ethereum ani samym blockchainie.
Zamiast tego głównym pytaniem w całej ich pracy akademickiej było:
W jaki sposób miliony ludzi mogą łączyć się, współpracować i wspólnie tworzyć wartość?
Z tej perspektywy wydaje się, że blockchain był narzędziem, które później przyjęli do realizacji tej wizji, a nie punktem wyjścia ich podróży badawczej.
📖 W kilku kolejnych postach zagłębię się w każdy z tych artykułów badawczych, aby sprawdzić, czy ujawniają one idee, które ostatecznie pomogły ukształtować wizję Pi Network.